فهرست بستن

«فِی الرِّقَابِ»، آزادخواهی اسلام! نوشتار شماره ۱۱

فی الرقاب، آزادخواهی اسلام

فی الرقاب، آزادخواهی اسلام

 

زکات مصطلح در 8 عنوان خرج میشود. که با توجه به روالی که در نوشتارها طی کردیم هم اکنون نوبت به معرفی «فِی الرِّقَابِ» می رسد.

اسلام برای تمامی ابعاد زندگی برنامه حکیمانه ای را تنظیم نموده است که در این بخش به قسمتی از آن اشاره خواهیم کرد.

گاهی اوقات برای رفع فتنه، دفاع از نوامیس و یا دعوت به حق، جنگ با مشرکین اجتناب ناپذیر می گردد.

سوال اینجاست: اسلام برای کفاری که در جنگ با مسلمانان به اسارت درآمده اند، چه طرح و برنامه ای دارد؟
در ابتدا برای نشان دادن برتری و مزیت برنامه اسلام به تعدادی از طرح ها و ایده ها در این زمینه اشاره می کنیم.
الف) یکی از راهکارها، آزادی یکباره اسراء می باشد. هر چند در بعضی مواقع حاکم اسلامی مصلحتا این شیوه را برمی گزیند؛ اما معمولا رهاسازی دشمنان که بر جنگِ با مسلمانان اصرار داشتند، می تواند خطرناک باشد چرا که احتمال تجدید قوا از سوی دشمنان را فراهم می سازد.
ب) شاید «اعدام اسراء» به ذهن عده ای برسد اما مسلما چنین اقدامی با عقل و عاطفه و رأفت اسلامی سازگاری ندارد.
ج) یکی از راه حل های معمول در دنیا، در بندکردن اسیران و نگهداری آنها در اردوگاه ها است. مطمئنا تأسیس اردوگاه، تأمین امنیت محل، رسیدگی به وضع اسراء، تأمین مایحتاج آنها و … هزینه های سرسام آوری را بر دوش حکومتها می اندازد و لاجرم موجب تضعیف جدی این حکومت ها و جوامع آنها می شود.

برنامه اسلام:
اگر آزادسازی دفعی اسراء ممکن نباشد، آزادی اصولی و تدریجی در دستور کار قرار می گیرد. به طوری که اسراء بین رزمندگان توزیع می شوند تا آنها در معرض تربیت و تعلیم قرارگیرند و برای آزادی آماده شوند. چنین راهکاری از چند لحاظ مزیت های قابل توجهی دارد:
اولا: اسیران با آداب اسلامی آشنا شده و با علاقه مسلمان می شوند.
ثانیا: کارکردن و فعالیت این افراد، در جهت پیشرفت اقتصادی جامعه صرف خواهد شد.
ثالثا: هزینه های معیشتی این افراد، سرشکن و بهینه می شود.

هر چند اسلام به واسطه قواعد و سفارشات متنوع، آزادی تدریجی بندگان را تسریع می بخشد اما حکومت اسلامی هم از منبع زکات، برای آزادی «بندگان تربیت شده» هزینه می کند تا طعم زندگی آزاد را بچشند!