فهرست بستن

«سبیل الله»، ردیف بودجه می خواهد! نوشتار شماره ۱۷

سبیل الله

سبیل الله

همان طور که در نوشتار ما در برابر «سبیل الله»، مسئولیم! گفتیم، مؤمن خود را بدهکار جامعه‌ی اسلامی می داند. هم در مقابل فقرا و ضعفا، هم در مقابل سبیل‌الله! حاکمیت نیز وظیفه دارد مصالح جامعه را در نظر گرفته و بخشی از زکات را در حیطه «سبیل الله» هزینه کند. هر یک از مصادیق حوزه سبیل الله، باید به اندازه اهمیتش مورد توجه قرار گیرد لذا شناسایی اولویت ها تدبیری است که حکومت نباید از آن غفلت نماید.

برای اینکه گستردگی مصادیق «سبیل الله» در صحنه اجتماعی و کلان را یادآور شویم در این رابطه مثالی می زنیم: ممکن است حاکم در این برهه زمانی، تشخیص دهد که حراست از فضای سبز جنگل ها و مراتع و احیاء آن با توجه به شرایط اقلیمی کشور بیش از پیش ضرورت پیدا کرده بدین جهت بخشی از بودجه حکومتی زکات را به این امر اختصاص دهد.

البته سبیل الله مصادیق متعددی دارد اما مطابق فرمایشات معصومین(علیهم السلام) در راس آن «جهاد» و «حج» قرار دارد. مثلا: خدای متعال میفرماید در راه خدا انفاق کنید و خودتان را به هلاکت نیندازید. «وَ أنفِقُوا فی سَبیلِ اللّهِ وَ لا تُلقُوا بِأیدیکُم إلَى التَّهلُکَهِ وَ أحسِنُوا إنَّ اللّهَ یُحِبُّ المُحسِنینَ» (بقره،195) چنانچه جامعه اسلامی، خود را مجهز به سلاح های مناسب و جنگ افزارهای پیشرفته نکند، مسلماً خود را به هلاکت می اندازد. بنابراین انفاق زکات، در این عرصه لازم و ضروری است.

تقوت جنگ افزار و سلاح های پیشرفته

تقویت جبهه انقلابی اسلامی و تبلور اقتدار امت اسلامی، نیازمند خرج کردن در راه خدای متعال می باشد! مخاطبان مستحضر هستند که از نظر تئوری های کاپیتالیسم، جهان صرفا مادی است و جامعه یک ارگانیسم زنده است که افراد با تولدشان به آن و با مرگ از آن خارج می شوند. از این جهت در این پارادایم ماتریالیستی، سبیل الله امری بی معنی است و دولت(State) متکفل حمایت از بازار و حداکثر کردن رفاه مردم است و نه چیز دیگر! در حالی که از منظر علم توحیدی، حکومت اسلامی مسئول هدایت جامعه است و بایستی دنیای آنها را مزرعه آخرت قرار دهد. ناگفته نماند نظریه دولت رفاه(Welfare state) نیز به پیشرفت و تکامل انسان توجه ندارد. در حقیقت وظیفه دولت را در برخورداری جامعه از یکسری امکانات مادی و برآورده کردن منافع عمومی گذرا محدود می نماید.