فهرست بستن

مصارف هشتگانه زکات مصطلح نوشتار شماره ۱۹

مصارف هشت گانه زکات واجب

مصارف هشت گانه زکات واجب

«فقیر» کسی است که نمی تواند زندگی سال خود و عیال هایش (افراد تحت تکفّلش) را در حد کفایت، تأمین نماید. اما نه به اندازه ای که دستش را برای رفع نیازش نزد کسی دراز کند. حکومت اسلامی مسئولیت دارد تا از نظر مالی آنان را مستطیع گرداند و بدین وسیله زندگی آبرومندانه برای آنها فراهم شود.که در نوشتار های زکات ریشه فقر رامی خشکاند و فقر را با قرائت اسلامی بشناسیم و نه قرائت های غیرتوحیدی ، این مساله را بررسی کردیم.

«مِسکین» کسی است که به قدری از عهده تأمین زندگی سال خود و عیال هایش (افراد تحت تکفّلش) در حد کفایت، برنمی آید که ناچاراً دستش را نزد دیگران دراز می کند. به عبارتی مسکین در وضعیت بدتری نسبت به فقیر قرار دارد. حکومت اسلامی مسئولیت دارد تا از نظر مالی آنان را مستطیع گرداند و بدین وسیله زندگی آبرومندانه برای آنها فراهم شود.که به این مورد نیز در نوشتار زکات ریشه فقر رامی خشکاند و فقر را با قرائت اسلامی بشناسیم و نه قرائت های غیرتوحیدی پرداختیم.

«عامِلین زکاتِ مصطلح» همان کارگزاران تعیین شده از سوی حاکم اسلامی هستند که مأمور گردآوری، تخصیص و امور مربوط به این دسته از صدقات می باشند. محاسبات پیچیده، ارزیابی و شمارش مقدار زکات، ارسال مقادیر آن به مراکز حکومتی و هزینه کردن آنها از جمله اموری هستند که بر دوش این کارگزاران قرار دارد. أجرت العمل این افراد از محل بودجه مورد نظر تأمین می شود.

«تألیفِ قلوبِ کافران و یا مسلمانانِ ضعیف العقیده» یکی از وظایف حکومت اسلامی است. یعنی دلهای آنها را به اسلام متمایل کند تا بدین وسیله موجب همراهی آنان با جبهه حق و یا در سطوح بالاتر علاقه مندی به اسلام ناب گردد. گاهی اوقات با پرداخت مستقیم مال می توان این هدف را محقق نمود.

«فِی الرِّقَابِ» در واقع بندگانی هستند که اسلام آورده اند. حکومت اسلامی برای آزادی این دسته از مسلمانان از محل بودجه مورد نظر، خرج می کند.

مقصود از «الْغَارِمِین» کسانی هستند که بدون جرم و تقصیر زیر بار بدهی مانده و از ادای آن عاجز شده اند. حاکم اسلامی موظف است بدهی آنان را بر گردن بگیرد و تسویه کند.

«سَبِیلِ اللَّه» عبارت است از هر عمل خیری که موجب تقرب به خداوند می شود. می توان اقداماتی همچون، حراست از فضای سبز جنگل ها و مراتع و احیاء آن، افزایش توان و اقتدار نظامی، کمک در ساخت مساجد، پشتیبانی مالی از برنامه های فرهنگی و … را برای این حوزه مثال زد. البته مطابق فرمایشات معصومین (علیهم السلام)، دو مقوله «جهاد» و «حج» به خاطر اهمیت بالاتر در رأس همه مصادیق سبیل الله قرار دارند.

«اِبْنِ السَّبِیل» کسی است که در وطن شرعی خود حضور ندارد و به قدر کفایت نتوانسته زندگی خود و یا عیال هایش (افراد تحت تکفّلش) را تأمین کند اگرچه ممکن است در وطن خود فقیر، مسکین یا مغرم نباشد. حکومت اسلامی مسئولیت دارد تا از نظر مالی آنان را مستطیع گرداند و بدین وسیله زندگی آبرومندانه برای آنها فراهم شود.